Nieuw seizoen

Wat zag ik deze week?

Botjes aan de rozenstruiken.

De eerste krokussen boven de grond, klein en onzeker.

Sneeuwklokjes die wit afsteken tegen de donkere aarde.

Lieve lente, breek door de winter.

Roodkapje en ik kijken uit naar een nieuw seizoen.

Aan het water

In de vakantie steken we vaak de grens over.
Vakantie daar, staat gelijk aan uitgestrektheid.
Allesoverheersende wolken.
Velden die voorzichtig groen kleuren.
De winter die vervangen wordt door de prilste lente.

Schouwen Duiveland ontwaakt uit zijn winterslaap.

Rond het eiland is er water. Veel water.
Wij gingen dus helemaal ingeduffeld naar het water…
Om te genieten van het buiten zijn, super!

Links en rechts

Het grote kasboek ligt op tafel.
Ik teken wat.
Ik krabbel de linkerpagina vol.
Ik verdwijn in een bloemenzee.
Een meisje van zes eist zachtjes de rechterkant van het boek op.
Geen bloemen, maar een krokodil en dé wereld.
Heerlijk is dat, zo'n vrij en vrolijk meisje die wereld ziet als een gezellig huis.

Pagina links van een mama.

Pagina rechts van het meisje.

Zorgen voor

Op een zondagmorgen was er een radio-gesprek met Dirk De Wachter.
Wat een verademing om in alle drukte, zo'n rustige en zoekende mens te horen.

"De zinvolheid van het bestaan is zorgen voor elkaar."
"Omzwachtel de liefde. Ze is heel broos. Je wijst ernaar en ze dreigt al kapot te gaan."
"We moeten blijven zien dat we kleine, imperfecte mensen zijn. We zijn geen goden."

Wolken van woorden om te koesteren.

http://www.radio1.be/programmas/touc/touché-live-op-toast-literair-met-dirk-de-wachter-0

Zakformaat

Reclame op zakformaat: vanaf vandaag heb ik naamkaartjes
met vermelding van deze blog.

Wachten

Als ouder zijn er van die momenten dat je wacht.

Wachten op je kind tijdens de zwemles. 

Op een vroege zaterdagmorgen, in een ouderwetse kantine.

Dus zijn de opties: wakker worden, krant lezen, suffen, koffie drinken of kijken naar de anderen.

Wind, veel wind

Van schets naar schilderij.

Dit meisje wil ik gebruiken in de kamishibai-verhalen op school.

Benieuwd wat dit meisje zal beleven.

Stilte

Wintervakantie

Aanschuiven aan tafel.
Langer slapen in de morgen.
Lichtjes van de kerstboom aansteken.
Uitwaaien over de grens.
In de sneeuw spelen.
Af en toe thuis.
Veel onderweg.

We waren heus niet alleen onderweg.

Een magneet als kerstkaart

Kerst komt dichter. 2015 volgt gauw.
Onze wensen zijn de deur uit.
Geen gewone kaart, wel een magneet.
Moge de wondermooie tekst van de Dalai Lama,
lang blijven kleven op je koelkast én in je hoofd.

Wirwar van gedachten

Gedachten maken je klein.
Gedachten maken je groot.
Wat een wirwar (soms).

De volhouders

De wind blaast de laatste bladeren van de takken.
Toch zijn er nog volhouders.
Zij houden zich staande.
Die eenzaam wapperende gele vlekken in een grijze straat.
Elke dag kijk ik of ze er nog zijn.
Ja ja, vandaag waren ze er nog!

Kleur verdringt het grijs

Op een grijze dag als vandaag, zijn er toch kleuren en ideeën.
Verwonderd ging ik aan de slag.
Resultaat: kerstkaarten en verjaardagswensen.
De ontwerpen liggen bij de drukker.
Ik kijk uit naar het resultaat…

Een beker vol bloemen en getallen. Eindelijk is daar de zes.

Een tekening over vleugels, weggaan en blijven.

Onderaan de dijk

Ik werd gisteren van mijn sokken geblazen.
Een bijzonder lied nestelt zich in mijn hoofd.
Stemmen zweven door het huis.
Rauw versus zacht, wat een samenzang.

Voor ons het lichte water
Achter ons de zware dijk

Mijn lief en ik hebben zo'n plek.

Herfstkleuren

In een tijd van veel voor en tegen.

In een tijd van over alles een mening te moeten hebben.

Weet ik het niet meer zo goed.

Wat ik wel weet, is dat de voorbije dagen de herfst in duizenden warme kleuren, het mooiste van zichzelf gaven. Honderden bladeren dwarrelden door de strakblauwe lucht.

Genieten was het. Héél erg genieten.

Ganzenbord voor de zeepaardjes-klas

Voor juf Eveline schilderde ik een ganzenbord zonder ganzen.
Wel met zeepaardjes, boten, dolfijnen, walvissen én een slapende maan.
Ssssst, beurt overslaan.
Een zeebord dat groot genoeg om met heel de klas rond te zitten.
Veel plezier, zeepaardjes!

Dwalend figuur

In het boek 'Project Object' komen meer en meer tekeningen.
Dwalende figuren. Een beetje op zichzelf. Soms triest. Soms badend in de zon.

Kijken met twee

Op een zonnige plek kijken naar mensen.
Ik kijk en teken een dame op het terras.
Mijn dochter, bijna zes, komt meekijken en tekent ook.
Een dubbele tekening in mijn schetsboek.

Blauw

Een nieuwe reeks impressies in acrylverf.

Droefheid en schoonheid

Vandaag was er wonderlijk mooi licht.

Licht dat dwarrelde door de bomen.

Licht dat de bladeren zachtjes deed verkleuren.

Droefheid voelen en schoonheid zien, zo tegengesteld kunnen de dagen zijn.