Laatste blad

Op 24 augustus 2014 begon ik te tekenen in een oud kasboek.

De kringwinkel is een goede plek om zo'n spullen te vinden.

Een oud kasboek werd omgetoverd tot een boek vol krabbels, probeersels en kleuren.

Op het laatste blad van 28 juli 2015, staat dit:

Tegenwind

Buiten zie ik regen en wind.
De bomen vegen grijze wolken de lucht in.
Vandaag ga ik niet meer buiten.
Ik heb genoeg van deze regen en tegenwind.
Ze maken er zo'n troosteloze zondag van.

Zomeruur

Sinds gisteren wentelt onze wereld zich een uur langer in het licht.
Een uur met de hoopvolle, warme naam: zomeruur.
Het idee alleen al, zet me in beweging.
Een figuurtje. Een stempel. Een afdruk.

Nieuw seizoen

Wat zag ik deze week?

Botjes aan de rozenstruiken.

De eerste krokussen boven de grond, klein en onzeker.

Sneeuwklokjes die wit afsteken tegen de donkere aarde.

Lieve lente, breek door de winter.

Roodkapje en ik kijken uit naar een nieuw seizoen.

Links en rechts

Het grote kasboek ligt op tafel.
Ik teken wat.
Ik krabbel de linkerpagina vol.
Ik verdwijn in een bloemenzee.
Een meisje van zes eist zachtjes de rechterkant van het boek op.
Geen bloemen, maar een krokodil en dé wereld.
Heerlijk is dat, zo'n vrij en vrolijk meisje die wereld ziet als een gezellig huis.

Pagina links van een mama.

Pagina rechts van het meisje.

Zorgen voor

Op een zondagmorgen was er een radio-gesprek met Dirk De Wachter.
Wat een verademing om in alle drukte, zo'n rustige en zoekende mens te horen.

"De zinvolheid van het bestaan is zorgen voor elkaar."
"Omzwachtel de liefde. Ze is heel broos. Je wijst ernaar en ze dreigt al kapot te gaan."
"We moeten blijven zien dat we kleine, imperfecte mensen zijn. We zijn geen goden."

Wolken van woorden om te koesteren.

http://www.radio1.be/programmas/touc/touché-live-op-toast-literair-met-dirk-de-wachter-0

Wind, veel wind

Van schets naar schilderij.

Dit meisje wil ik gebruiken in de kamishibai-verhalen op school.

Benieuwd wat dit meisje zal beleven.

Stilte

Wirwar van gedachten

Gedachten maken je klein.
Gedachten maken je groot.
Wat een wirwar (soms).

De volhouders

De wind blaast de laatste bladeren van de takken.
Toch zijn er nog volhouders.
Zij houden zich staande.
Die eenzaam wapperende gele vlekken in een grijze straat.
Elke dag kijk ik of ze er nog zijn.
Ja ja, vandaag waren ze er nog!

Onderaan de dijk

Ik werd gisteren van mijn sokken geblazen.
Een bijzonder lied nestelt zich in mijn hoofd.
Stemmen zweven door het huis.
Rauw versus zacht, wat een samenzang.

Voor ons het lichte water
Achter ons de zware dijk

Mijn lief en ik hebben zo'n plek.

Herfstkleuren

In een tijd van veel voor en tegen.

In een tijd van over alles een mening te moeten hebben.

Weet ik het niet meer zo goed.

Wat ik wel weet, is dat de voorbije dagen de herfst in duizenden warme kleuren, het mooiste van zichzelf gaven. Honderden bladeren dwarrelden door de strakblauwe lucht.

Genieten was het. Héél erg genieten.

Dwalend figuur

In het boek 'Project Object' komen meer en meer tekeningen.
Dwalende figuren. Een beetje op zichzelf. Soms triest. Soms badend in de zon.

Droefheid en schoonheid

Vandaag was er wonderlijk mooi licht.

Licht dat dwarrelde door de bomen.

Licht dat de bladeren zachtjes deed verkleuren.

Droefheid voelen en schoonheid zien, zo tegengesteld kunnen de dagen zijn.

Oh kijk!

Weer een paar figuren die in mijn kasboek slopen.

Bootjes van papier

In het kasboek 'Project Object' kregen deze figuren een plaatsje.
Een Chinese vader met zoon.
Een Baskische man.
Beiden kijkend naar bootjes van papier.

'Project object'

Een oud kasboek uit de kringwinkel, wordt een nieuw project: 'Project object'.
Geen idee waar het ding me brengt.
Dan maar beginnen met de eerste pagina.